หนังเล่าถึงเรื่องราวความรักของแม่ลูกคู่หนึ่งที่ต่างกันด้วยช่วงเวลาและยุคสมัย แต่ก็ยังคงวนเวียนอยู่กับความรักสามเส้า ซึ่งสุดท้ายทั้งสองคู่ก็ถูกลากเข้ามาเกี่ยวพันกันจนได้อย่างน่าอัศจรรย์ใจ และเกิดขึ้นได้ด้วยความรัก...
     จีเฮ และ ซูยัง เป็นสองสาวเพื่อนสนิทที่แอบชอบ ซังมิน ชายหนุ่มคนเดียวกัน แต่จีเฮเป็นฝ่ายหลีกทางให้ ซ้ำยังต้องช่วยส่งอีเมลให้ชายหนุ่มแทนเพื่อนอีกด้วย ในขณะที่เธอต้องแอบเก็บความรักของตัวเองเอาไว้ในใจและจมอยู่ในความทุกข์เศร้านั่นเอง จีเฮก็ได้ค้นเจอหีบใส่บันทึกและจดหมายรักของผู้เป็นแม่เมื่อครั้งยังสาว แล้วหนังก็เล่าเรื่องราวความรักของสองแม่ลูกสลับกันไป...

     จูฮี ลูกสาวของ ส.ส. ได้พบรักแรกกับหนุ่มน้อย จุนฮา เมื่อครั้งที่เธอไปเที่ยวชนบทในช่วงปิดเทอม ทั้งคู่ได้มีโอกาสพูดคุย ไปพายเรือเล่น และบุกไปบ้านผีสิงด้วยกัน มิตรภาพและความรักก่อตัวขึ้นจากวันนั้น แต่ทุกอย่างก็ไม่ง่ายดาย เพราะจูฮีถุกผู้ใหญ่หมั้นหมายไว้แล้วกับ แตซู ลูกชายพ่อค้าใหญ่ ซึ่งเป็นเพื่อนรักของจุนฮา ทั้งคู่จึงต้องปิดบังความรักไว้ไม่ให้ใครรู้ อีกทั้งจุนฮายังต้องรับหน้าที่เขียนจดหมายรักส่งให้จูฮีแทนเพื่อนตามคำขอร้อง มิตรภาพและความรักที่เริ่มต้นอย่างสดใส น่ารัก น่าประทับใจ กลับต้องจบลงอย่างโศกเศร้าร้าวรันทด เมื่อจุนฮายอมเสียสละและเป็นฝ่ายหลีกทางให้เพื่อนรัก...กับคนรัก
     เรื่องราวความรักของคนรุ่นแม่ได้บอกสอนอะไรหลายอย่างกับคนรุ่นต่อมาอย่างจีเฮ และ...เธอเลือกทางที่ต่างไปจากจุนฮา เพราะเธอเลือกที่จะซื่อสัตย์กับความรักที่มีต่อซังมิน เลือกที่จะเดินเข้าไปหาเขา หลังจากที่เฝ้ามองอยู่ห่างๆ เพียงเพราะเพื่อนเธอก็รักเขาด้วย

     ฉันว่าเธอทำถูกต้องแล้ว ในความรัก...บางครั้งการเสียสละก็ไม่สำคัญเท่ากับการซื่อสัตย์ต่อความรู้สึกของตัวเอง เพราะไม่อย่างนั้น อาจจะมีอีกหลายคนที่ต้องเจ็บปวดจากการเสียสละของเรา 
     ความรักสามเส้าของคู่รักต่างยุค อาจมีข้อสรุปที่แตกต่างกัน แต่อย่างหนึ่งที่หนังบอกย้ำและเราสัมผัสได้ คือความหัศจรรย์ของความรัก

      ไม่ใช่มหัศจรรย์ของรักหรอกหรือ...ที่บทกวีซึ่งซังมินเขียนให้จีเฮ คือบทกวีที่จุนฮาเคยเขียนส่งให้กับจูฮี
     ไม่ใช่มหัศจรรย์ของรักหรอกหรือ...ที่ทำให้สร้อยคอของจูฮี-ผู้เป็นแม่ที่มอบให้กับจุนฮา-หนุ่มคนรัก ได้กลับมาสวมคอของจีเฮ-ผู้เป็นลูกสาวอีกครั้ง ด้วยมือของซังมิน ผู้เป็นลูกชายของจุนฮา!
       ไม่ว่าจะบังเอิญ จงใจ หรือแม้แต่บอกว่าน้ำเน่า แต่นั่นมันก็สวยงามมากนักแล้ว และคงไม่มีอะไรจะทำให้เรื่องบังเอิญสวยงามขึ้นได้...นอกจากความรัก
 
        อีกครั้ง ที่ฉันตกหลุมรักหนังน้ำเน่า และอีกครั้ง ที่ความเชื่อของฉันถูกยืนยันให้หนักแน่นยิ่งขึ้น..
        ความรักคือสิ่งมหัศจรรย์ของชีวิต...จริงๆ